De kunst van het loslaten.

Door 7 juli, 2017Blog

We weten het allemaal: loslaten geeft ruimte. Maar hoe laat je los? Wat wil je loslaten? En wat kun je loslaten? Een hele hoop natuurlijk, in theorie. Maar hoe doe je dat in de praktijk? Tja dat is een goeie…

Loslaten loopt al jaren als een rode draad door mijn leven. En ik denk in ieders leven. Het is een ware kunst als dit je lukt. En een zegen als je dit “standaard” in je systeem hebt zitten. Ik heb er veel over gelezen en heb verschillende consulten gevolgd. Maar op de een of andere manier is het balletje in de afgelopen maanden nog verder gaan rollen. Ik laat letterlijk en figuurlijk los. Ik zit hierdoor lekkerder in mijn vel en kan beter tegen een stootje.

Het is, zoals ik al zei, een terugkerend proces. Gaandeweg laat je dingen los en komen er weer dingen bij. En sommige dingen laat je gemakkelijker los dan andere. Oude patronen en overtuigingen die zijn vaak het lastigste, en komen vaak achterin de rij.

Wat is het dan wat de afgelopen maanden bij mij zorgden voor een mooi proces van loslaten…

*Ik denk dat mijn reis naar Portugal het hele proces heeft versterkt. Hierna moest ik terug keren naar de basis. Er was geen weg meer terug. Ik schreef hier ook over in verschillende blogs. Ik besloot ervoor te gaan en heb enkele behandelingen van de osteophaat gecombineerd met de kinesioloog. En omdat de keuze echt heel bewust was, versnelde het alleen maar. En kan ik verder los gaan laten. Ja en dat is soms heftig. Ik nam bewust afscheid van mijn chronische vermoeidheid traject. Ik stelde me thuis meer ontspannen en zelfverzekerder op en stelde duidelijke grenzen. En geef anderen veel meer ruimte.

*Ook ben ik betekenisvoller gaan leven. Invulling geven en voldoening halen uit de dingen die ik doe. En dat is heel veel loslaten en weer opbouwen. Ik liet herinneringen los, waarvan ik dacht dat het een proces of eigenschap was, en bij mij hoorde. Om meer structuur en voldoening te krijgen ging ik meer werken. En dat was eerst een paar stapjes terug en daarna weer verder. Structuur geeft rust, zorgt voor focus en geeft invulling.

*Ik wil me ook weer sterker voelen. Flexibel ben ik wel, maar ik mis de kracht. Vooral in de core, de basis. En door te vertrouwen dat ik iets zou vinden wat bij mij past kwam het als vanzelf. Natuurlijk bleef en blijf ik yoga doen. Maar ik vond ook wat anders. Ik informeerde bij Total Fysio en kreeg oefeningen voor thuis. Niet in de sportschool, want daar kreeg ik te veel prikkels. En deze doe ik regelmatig zonder de lat te hoog te leggen. En samen met mijn “coach” kijken we wat past en evalueren we af en toe. In overleg ben ik ook begonnen met hardlopen. Met ontspanning als doel en maximaal een half uur. Gewoon omdat het laagdrempelig is en overal kan. Dit alles vraagt ook om balans. Yin en Yang moeten wel in evenwicht blijven, en de innerlijke rust mag niet vervliegen. Altijd is het weer de kunst om weer terug naar binnen te keren. Maar dit lukt me al aardig. De lat niet te hoog leggen en langzaam aan opbouwen. En gaat het eens wat minder, of is het energieniveau wat lager, dan doe ik gewoon een tandje terug. Maar het voelt fijn om (anders) in beweging te zijn.

*Offline wat kan dat fijn zijn! Ik ben al meerdere dagen offline geweest, en wat geeft dat een rust! Al vaker deed ik het af en toe, maar na een quote in mijn passionplanner wat langer: “Disconnect with technology, be present and fully engaged in what is happening right in front of you instead of the digital world.” Soms kijk ik wel even kort, maar ga dan weer verder. Het kost veel tijd en energie. Ik ga twijfelen en mijn energie gaat naar de verkeerde dingen. Dus blijf ik bewust in mijn eigen wereld, en soms een beetje in de insta wereld. Ik merk dat als ik wat onrustig ben, ook vaker snel even scroll. Dus meer focussen. En heel af en toe bewust kijken en scrollen.

*Loslaten wil ook zeggen dat je opkomt voor jezelf en onzekerheden en issues uitspreekt. Soms weet je dat het er zit maar kom je niet tot het uitspreken. Of je hebt dit al gedaan, maar is het niet duidelijk (genoeg) overgekomen. Zonder dat ik er erg in had zat er van alles in de weg. En dat begon langzaam aan te pruttelen en werd aangewakkerd door hormonen. (Wat kunnen die een invloed hebben!) Op een gegeven moment was blijkbaar het kookpunt bereikt, en kookte mijn emoties over. Uren praatte en huilde ik. Alles heb ik uitgesproken.Wat moest er veel uit, en wat werd er veel losgelaten. De dagen erna waren best heftig. Overmand door emoties, vermoeidheid maar met de neus de goed kant op! En gedurende de weken er na kwam er ruimte, verandering en werd er losgelaten. Als ik nu terug kijk is het absurd wat een positief effect dit allemaal heeft gehad! Ik voel me fijner, en meer ontspannen. Energieker, ervaar meer liefde en voel weer de levensenergie. Ik voel me krachtiger en heb zin in het leven! Wat een verandering, waar ik heel dankbaar voor ben. Er zitten weer mooie dingen aan te komen, maar ik geniet vooral. En hou heel goed de balans tussen Yin en Yang in de gaten. Want dat blijft natuurlijk belangrijk. Want als de levensenergie bij mij gaat stromen, gaat dat meestal als een malle. Waardoor ik hyper wordt en daarna weer tot mezelf moet komen.

*Om los te laten is het ook fijn om jezelf fitter te voelen, en je hormonen stabiel zijn. Ik had steeds meer last van pms klachten en was het zat. Door omstandigheden kwam ik terecht bij een voor mij onbekende ekoplaza met een enorm assortiment supplementen. Na een deskundig advies voegde ik Starflower van Solgar en vitamine b-12 toe. En wat een verandering. De hormonen zijn stabieler en ik voel me energieker. Met name de toevoeging van de vitamine b-12 heeft me veel vitaliteit gebracht!

*Loslaten doe je niet alleen van je eigen dingen en verwachtingen. Maar zeker ook verwachtingen die je van anderen hebt, en de mate van iets willen regelen voor de ander. Ook daar wordt weer losgelaten. Een puber in huis laat je zeker ook loslaten. Natuurlijk zijn er regels en grenzen, maar die kunnen losser. Zodat ze zelf kunnen vallen en weer leren op te staan. En wil een puber iets niet aannemen dan is het aan hem of haar. Je bent als moeder een vangnet en springt bij indien het nodig is. En bent een veilige haven voor als het schip weer even terug wil naar de thuishaven. De pubertijd is een intensieve, moeilijke maar ook weer mooie fase. Als je jouw ogen en oren open houdt kun je veel leren. Ook over en voor jezelf. Het heeft alles te maken met wie je bent en wat je graag zou willen doen en laten. Is dit herkenbaar voor jou?

Al met al weer een mooi proces. Een waarschijnlijk terugkerend proces van oude patronen naar loslaten. En van comfort zone naar levensenergie. Het bevalt me wel!

Wat zou jij nog los kunnen laten? Wat wil je juist niet loslaten? En hoe doe je dit? Ik ben benieuwd. Tenslotte krijgen we allemaal te maken met dit proces.

Ik wens je veel “prana” (levensenergie) toe!

Leave a Reply