De film van jouw leven.

Door 13 februari, 2017Blog

Mijn hoofd loopt (positief) over. Ik heb zin om te schrijven! Dus heb ik me lekker aan de keukentafel gesetteld: lekkere thee, mijn passionplanner, mijn “blog” boek, kaarsje aan, kleurtjes en mooie bloemen op tafel. Een perfecte setting op deze grijze morgen!

In mijn vorige blog schreef ik dat het tijd was om naar binnen te keren en een stapje terug te doen. Wat past bij mijn thema van de afgelopen maanden: terug naar de basis. En het werpt zijn vruchten af! Ik ben blij dat ik mezelf dit gun en tevreden ben hoe dingen nu (gaan) lopen. Dat vraagt om moed, imperfectie en kwetsbaarheid. Maar zeker ook daadkracht en focus. Alles om een goede balans te (kunnen) vinden.

Eerder schreef ik ook dat ik al een heel eind “mijn film” heb gezien, maar helaas het begin heb gemist. Essentieel om veel dingen in de rest van de film te begrijpen, en het allemaal wat gemakkelijker en luchtiger te maken. Ik voel aan alles dat ik steeds dichter bij het begin kom. Puzzelstukjes vallen in elkaar, en begrijp ik ook waarom dingen zijn gebeurd, en accepteer ik ook dat het zo is gelopen. Maar ook dat het soms gewoon is zoals het is, en het waarom niet meer belangrijk is. En krijg ik zichtbare, voelbare tools in handen om het script van mijn film verder te schrijven op een manier die bij mij past. En waar het mogelijk is om af en toe een take over te doen als het niet helemaal naar mijn zin is. En waar soms een scene in zit die niet perfect is maar daarom zo mooi en leerzaam.

De route die ik afleg loopt verder. Ik stop op plekken die de moeite waard zijn. Maar rij soms ook eens terug naar een plek waar ik al eens eerder ben geweest, en die ik nog wat beter wil leren kennen. Omdat er op onverwachte momenten en plekken iets moois te vinden is, om gesprekken te voeren en de echte schoonheid kan ontdekken. Omdat ik er de tijd voor neem en het aandacht geef. En zelf mijn moment kan bepalen wanneer ik verder ga op mijn route om weer iets moois te gaan ontdekken.

En als de weg even minder begaanbaar is stop ik. Zoek een veilige en fijne plek en keer naar binnen, maak het gezellig, laat alles landen en ben ik dankbaar voor de reis die ik tot nu toe heb gemaakt. Is de weg weer vrij, dan kan ik weer fris en uitgerust mijn route vervolgen.

Er wordt veel in taal en beeld gecommuniceerd. Veel dingen zie je vaker terugkomen. Ze zijn vaak herkenbaar en je weet dat het ook op jou betrekking heeft, en dat het een positieve bijdrage kan geven aan je leven. Helaas heb je er niks aan als je het niet kunt of wil toepassen. Hoe mooi is het dan als je merkt dat je het toepast en het een positief resultaat heeft op je leven. Bij mij is dat momenteel:

  • Plannen. Door mijn tijd in te plannen komt er meer ruimte en voldoening in mijn dagelijks leven. Ik maak sinds dit jaar gebruik van de passionplanner. Die helpt mij bij het plannen, focussen en doelen stellen. Ik krijg het langzaam aan steeds betere onder de knie, en ben tevreden.
  • Stilte. In stilte zijn zonder te moeten. Zonder afleiding en verwachtingen. Dit lukt niet altijd, maar er zit zeker vooruitgang in. Al ruim twee weken start ik elke morgen met 15 minuten meditatie en daarna wat zonnegroeten. Heerlijk in alle stilte. In stilte worden je gedachten helder.
  • Afscheid nemen. Ik heb de laatste tijd nog meer spullen en boeken en informatie opgeruimd en weggedaan. Ik besefte wat ik de afgelopen jaren allemaal had gedaan. Oplossingen zoeken, doorgaan en processen. Ik dacht meteen wat een gevecht (en) heb ik allemaal geleverd. Eerst in negatieve zin, en daarna omgebogen naar iets positiefs. Ik heb het er in al die tijd in ieder geval niet bij laten zitten. Bijna alles heb ik geschreddert, behalve mijn documenten van chronische vermoeidheid. Ik ben erg trots dat ik hier van ben genezen! Ik heb ook afscheid genomen van oude patronen en overtuigingen. Zodat ik dit zowel letterlijk als figuurlijk achter me kan laten. En ben ik veel verder dan ik zelf besefte!
  • Het accepteren en toestaan van issues die op mijn pad komen. Soms loop je tegen situaties aan die niet fijn zijn, die je niet verwacht, niet wilt of het loopt gewoon even niet zo lekker. (Het grijze weer werkt dan zeker niet mee.) De drang om er tegen te gaan vechten is veel minder. Het mag er vaker zijn. En hierdoor kost het ook minder energie. Het kan eerder landen, en geeft het ruimte voor inzichten. Dus even helemaal niks doen mocht en mag. Kaarsje aan, thee erbij en soms gewoon alleen maar blijven zitten. ZIJN. Om daarna de draad weer op te pakken en weer actief bezig te zijn. Uiteindelijk loont het dus, en blijf je niet de hele dag er in hangen.
  • Blij zijn met jezelf en erop vertrouwen dat je er mag zijn. Een dingetje. Niet alleen voor mij merk ik wel. Ik ben met velen. Gelukkig maak ik hier ook mooie grote sprongen. Ook dit is teruggaan naar de basis. Ik ben goed zoals ik ben. daar ga ik steeds meer in geloven. En de gemene innerlijke criticus? Die is volgens mij zijn werk maar half aan het doen, en zoekt volgens mij een nieuwe baan. Hij haalt niet meer zo veel voldoening uit zijn werk.

Positieve dingen dus! En het goede nieuws: ik ga verder op deze manier! Ik geef het nog even wat meer tijd en kom tot rust, mezelf en groei! De knoppen van de bloem hebben nog even wat tijd nodig om in bloei te komen. Eerst nog even wat groeien van binnen. Op naar een zonnig voorjaar!

Ik wens jou ook een mooie groei toe. En een mooie film met jou in de hoofdrol. En bedenk dat jij de regisseur bent van het verhaal. En dat een regisseur ook niet alles alleen doet. Maar allerlei mensen om zich heen heeft om hem te helpen. Hij heeft ook niet overal verstand van.

Groei van binnen, laat je knoppen groeien en kom tot bloei.

Liefs, Cindy

 

 

 

4 reacties

  • Wendy zegt:

    Prachtig Cin, mooi geschreven en nog superde dat je het voelt!!

  • Wat heb je een heel helderen mooi beeldend stuk geschreven, Cindy! Ik heb geboeid iedere zin en alinea gelezen. Talent heb je. Op veel fronten herkenbaar. Ik heb de afgelopen jaren ook de film van mijn leven opnieuw en opnieuw afgespeeld. Naar plekken geweest, die ik jarenlang ontvlucht was. Maar jij omschrijft mooi hoe met liefde en warmte naar jezelf die minder fijne plekken minder beangstigend worden. De positieve energie in jou lees ik hier terug! Fijn dat je zo groeit en zo bewust jezelf de tijd geeft! ? Knuffel, Sanne

    • Wow Sanne! Wat een mooi compliment! Heel dierbaar! Het is mooi als je eindelijk met liefde en warmte naar jezelf kunt kijken, het wordt allemaal zo veel gemakkelijker. Om de een of andere manier heeft bij mij goed werk tijd nodig;) En kan ik het nu gelukkig steeds meer. Ik ben dankbaar en tevreden. Heel veel liefs, Cindy xxx

Leave a Reply